Zobacz wszytkie serwisy JOE.pl
Jeśli z kimś o tym porozmawiasz, poczujesz się lepiej - jeden ze stereotypów, które zawładnęły Naszym socjalnym światem. Kiedyś obywałam się bez niego. Dziś wychodzi mi bokiem, uszami, wszystkim. Uczę się na nowo żyć bez niego. Niekoniecznie wychodzi. Wszedł mi pod skórę.
Nie zawsze rozmowa to pomysł najlepszy. Czasem okazuje się, że zaczynasz rzygać tematem, rozczłonkowanym do najmniejszej cząsteczki. Gonisz swój ogon, ale nie znajdujesz rozwiązań.
Pewien kleryk powiedział ostatnio, że każdy jest chory, po prostu większość nie jest zdiagnozowana. Każdy ma swoje traumy, obciążenia rodzinne. Ja też. Do momentu jednak, kiedy sobie z tym radzimy, nie potrzebujemy pomocy. Czasem również wtedy, kiedy nie zdajemy sobie z nich sprawy. Uświadomienie, kopanie w szambie, może sprawić jedynie, że więcej gówna wypłynie na wierzch.
W najnowszym Newsweeku, Barbara Labuda zastanawiała się nad sensem siedzenia nieruchomo, bez odbierania zewnętrznych bodźców. Niesłuchania niczego, niepatrzenia na nic. Okazuje się, że paradoksalnie, widzimy wtedy więcej, rozumiemy więcej.
Z własnego doświadczenia wiem, że spędzając czas ze sobą, dystansujemy się do problemów i świata, dzięki czemu najlepsze rozwiązania ścielą się jak dywan u Naszych stóp; a my nabieramy pewności siebie, dzięki czemu łatwiej realizujemy recepty niemal hipnotyzując tych, którzy są dla Nas lekarstwem.
Może więc nie warto w kółko rozgrzebywać tematu i próbować go ugryźć z różnymi osobami, z każdej strony. Może najlepsze odpowiedzi mamy my sami.
